Osteopathisch onderzoek

De osteopaat gaat bij het onderzoek uit van verschillende systemen die elkaar beïnvloeden. Klassiek wordt het pariëtale, het viscerale en het craniosacrale systeem besproken.

Het pariëtale systeem
Dit systeem omvat de gewrichten, kapsels, wervels, botten en spieren.

Het viscerale systeem
Betreft de organen met haar bindweefselvliezen. Hier kunnen bewegingsbeperkingen door middel van mobilisatie worden verminderd. Hierdoor wordt de beweging tussen de organen bevorderd waardoor de doorbloeding, de bezenuwing en de lymfecirculatie van de betreffende organen en omliggende weefsels zal verbeteren.

Het cranio-sacrale systeem
Dit behelst de beweeglijkheid van de craniale botstukken en omliggende weefsels onderling én hun relatie met de beweeglijkheid van onder andere het heiligbeen (sacrum) binnen het bekken.

Het pneumatisch, hydraulisch, arterieel-veneus systeem zijn ook zeer belangrijke systemen die de osteopaat integreert in zijn onderzoek.